ترسیم «خطوط قرمز هسته ای» توسط دانشجویان دانشگاه شیراز+گزارش تصویری

به همت واحد خواهران بسیج دانشجویی دانشگاه شیراز مراسمی با عنوان “خط قرمز” شنبه شب در محوطه خوابگاه های خواهران دانشگاه شیراز برگزار شد. در این مراسم، دانشجویان دیدگاه ها و تحلیل های خود نسبت به توافق هسته ای را مکتوب کردند و طی نامه ای خواستار پاسخ های شفاف و روشن، ریاست محترم جمهور به ابهامات و سوالات جامعه دانشگاهی کشوردر خصوص توافق نامه شدند. در این مراسم ضمن شفاف سازی جریان مذاکرات و تحریم ها نامه ای که جهت ارسال به دفتر ریاست جمهوری تنظیم شده بود توسط مسئول سیاسی واحد خواهران بسیج دانشجویی دانشگاه شیراز قرائت شد. متن نامه به این شرح است:

باسمه تعالی
ما فکر می کنیم دوره ای که سیاستمداران با اختلافات مقطعی بتوانند دانشجویان مخالف و موافق را سرگرم کنند تا مطالبات اصلی و همگانی مطرح نشود، گذشته است. فکر می کنیم اشتراک و تشابه آرمان ها و منافع ملی اعم از مادی و معنوی، آن قدر پررنگ هست که کسی نتواند از هواداری صادقانه ی دانشجو در جهت پیشبرد منفعت شخصی و قدرت سیاسی خود استفاده کند. فکر می کنیم دوره ای که محافل سیاسی دانشجویی صرفا جایی برای خرد کردن شخصیت این و آن باشد گذشته است. فکر می کنیم دانشگاه جمهوری اسلامی جایی است که باید عقلانيت و آرامش با محوریت اسلام بر آن حاکم باشد. بر این مبناست که می گوییم اصل در همه چیز از جمله مذاکرات، پیگیری مطالبات مردمی و ارزیابی زمان دار آن است. بر این مبناست که می گوییم آبرو و عزت و اقتدار ملی نباید فدای لبخند های دیپلماتیک شود. بر این مبناست که می گوییم مسئولان یک بار و برای همیشه مشخص کنند تحریم ها کی قرار است رفع شود و برنامه ی کشور در این مدت تا برداشته شدن تحریم ها بر چه سیاستی پیش خواهد رفت؟ قرار نیست همه ی مسائل کشور به مذاکرات پیوند بخورند. ما صرفا می خواهیم بپرسیم دولت چگونه می خواهد ضمن پیش بردن مذاکرات به بهترین نحو تا حصول نتیجه، مسائل درونی کشور را به مذاکرات وابسته نکند؟

برنامه ی دولت برای جلوگیری از هرگونه توقف در مسائل علمی و اجرای اسناد مهم و راهبردی از جمله نقشه علمی کشور و اقتصاد مقاومتی با استفاده از ظرفیت های درونی چیست؟ بعضی ها معتقدند ما بدون کمک آمریکا قادر به هیچ کاری نیستیم؛ اگر نظر مسئولان کلیدی هم همین است، در صورت عدم توافق با آمریکا چه خواهیم کرد و چگونه چرخ کارخانه و سانتریفیوژهايمان خواهد چرخید؟

می خواهیم بپرسیم به راستی چه چیز دولت های غربی را پای میز مذاکرات جدی نشانده است؟ پیشرفت علم و فناوری کشور یا ابراز تمایل مسوولین؟ و اگر مذاکره و توافق نامه ژنو را به قول ریاست محترم جمهور، تسلیم مستکبرین مقابل ملت ایران بدانیم، چه چیزی باعث این تسلیم شد؟ پیشرفت ها و خون شهدای هسته ای یا لبخند های دیپلماتیک؟

می خواهیم بپرسیم چرا عده ای اصرار دارند حقایق را وارونه جلوه دهند؟ در دولتی که جهت گیری اولش به گفته مسوولان، علم و فناوری است، چرا به جای تمسخر توان کشور در عرصه ی رقابت و تولید که باعث به فنا رفتن توان موجود می شود، برای استفاده بهینه از ظرفیت موجود و تقویت مدیریت فکری نمی شود؟ اگر عده ای معتقدند ما نمی توانیم و نمی شود کار کرد، چرا مسئولیت گرفته اند و با ادبیات نامناسب، گاه و بی گاه صرفا باعث قطع امید جوانان و نابودی انگیزه ها می شوند؟

از رییس جمهور محترم انتظار می رود پاسخ های روشن و واضحی به سوالات و ابهامات مردم و دانشجویان درباره مذاکرات و آینده کشور داده شود.
با تشکر و احترام

11

12

13

نظرتان را بنویسید

آخرین اخبار

+‬‏