بازخوانی یک توافق: روغن ریخته را نذر امامزاده کردند

اظهارات عالی ترین مقام مدیریت تحریمهای ایران در آمریکا حکایت از دست نخورده ماندن ساختار اصلی تحریم ها علیه ملت ایران دارد. در واقع آنچه در توافق ژنو رخ داد، اعطای بزرگترین امتیازهای ممکن از سوی ایران در برابر حفظ وضع موجود تحریمها و نه کاهش تحریمهاست. شاید عبارت دقیقتر آن باشد که  طرف غربی بدون دادن هیچ امتیازی، به معنای حقیقی «روغن ریخته را نذر امامزاده کرده است!».

وحید عزیزی؛  آنچه از توضیحات شفاف و بی پروای دیوید کوهن فرمانده قرارگاه تحریمِ دولت اوباما در صحن کمیته بانکی سنای آمریکا بر می آید، در واقع در توافق ژنو طرف غربی هیچ اقدام عملی برای کاهش تحریمهای موجود برنداشته و برنخواهد داشت. آنچه در ادامه می‎خوانید متن توضیحات کوهن در کمیته بانکی سنای امریکاست:
1-      اساسا شرکت کشتیرانی و نفتکش و شرکت هواپیمائی هما و ماهان که مهمترین ناوگان حمل و نقل کشور می باشند همچنان در لیست تحریمها باقی می مانند و هیچ تحریمی در خصوص آنها کاهش نمی یابد. بنابر این تعلیق تحریم بیمه، حمل و نقل و خدمات پرواز صرفا یک عنوان است و تاثیر عملی بر بخش حمل و نقل ایران ندارد.
2-      اساسا هیچ یک از بانکهای ایران از تحریمها خارج نشده و نمی شوند.
3-      تحریمهای اساسی یعنی تحریمهای نفتی و بانکی به قوت خود باقیست و هیچ تغییری نمی‌کند.
4-      وضع موجود فروش نفت ایران که موجب کسری بودجه و فشار به دولتمردان شده بدون هیچگونه افزایشی در درآمدهای کشور باقی می ماند.
5-      تحریم پتروشیمی به دلیل عدم امکان نظارت و اجرا، هیچگاه نتوانسته مانعی برای تجارت در این رابطه شود. ضمن اینکه اولا به دلیل تولید بنزین از پتروشیمی‌ها (ناشی از تحریم بنزین) و ثانیا نگاه بلندمدت خریداران محصولات پتروشیمی، تعلیق تحریم پتروشیمی نمی‌تواند منابع ارزی چشمگیری برای ایران داشته باشد.
6-      تحریم طلا به دلیل امکان حمل چمدانی، هیچگاه نتوانسته مانع دستیابی ایران شود. ضمن اینکه منظور ما از تعلیق تحریم طلا، اجازه به ایران برای مصرف کردن بخشی از همان 4.2 میلیارد دلار وجوه نفت در شش ماه آینده جهت خرید طلاست. با توجه به نیاز ایران به مصرف این وجوه جهت خرید دارو و کالاهای اساسی، عملا خرید طلا به صرفه نیست و عملی نمی‌شود.
7-     اساسا تحریمی به نام تحریم خودروسازی علیه ایران اعمال نشده است؛ بلکه بر اساس دستور 13645 اوباما قرار بود خودروسازی ایران از اول جولای 2013 (دولت یازدهم) در لیست تحریمها قرار بگیرد که این اتفاق تاکنون عملی نشده است. مشکلات صنعت خودروسازی ایران ناشی از ضعف مدیریت و ساختارهای اقتصادی داخلی این کشور است و ارتباطی با تحریمها ندارد. اگر ایران بخواهد صنعت خودروی خود را احیا کند باید از همان مبلغ مجاز (4.2 میلیارد دلار) قطعات خریداری کند که باز در برابر نیازهای اساسی دیگرش به صرفه نیست و عملی نمی‌شود.
8-      آزاد شدن وجوه ایران نه به معنای آزادسازی منابع مسدود شده ایران در آمریکا و اروپا بلکه به معنای اجازه به ایران برای استفاده از 4.2 میلیارد دلار از وجوه نفتش در بانکهای آسیایی جهت خرید کالا از این کشورها یا خرید دارو و مواد غذائی از کشورهای ثالث است. با توجه به مستثنی بودن دارو و مواد غذائی از تحریم‌ها و مستثنی بودن خرید کالا از کشورهای خریدار نفت، در واقع همین وضعیت موجود در قالب آمار و عدد به عنوان یک امتیاز به ایران ارائه شده است و اساسا امتیاز محسوب نمی‌شود.
9-      مطمئن باشید (خطاب به اعضای کنگره) در پایان 6 ماه زمان توافق ژنو، وضع اقتصادی ایران به مراتب از وضع موجود بدتر خواهد بود.
10-   ما (مرکز مدیریت تحریمها) اجازه نمی‌دهیم ایران از فضای روانی کاهش تحریمها بهره‌برداری کند. به همه بانکها و بنگاههای اقتصادی پیغام داده‌ایم که تحریمها در مدت 6 ماه توافق پابرجاست و هیچ حرکت جدیدی در روابط با ایران نباید بدون اجازه ما انجام شود.
اظهارات عالی ترین مقام مدیریت تحریمهای ایران در آمریکا حکایت از دست نخورده ماندن ساختار اصلی تحریم ها علیه ملت ایران دارد. در واقع آنچه در توافق ژنو رخ داد، اعطای بزرگترین امتیازهای ممکن از سوی ایران در برابر حفظ وضع موجود تحریمها و نه کاهش تحریمهاست. شاید عبارت دقیقتر آن باشد که  طرف غربی بدون دادن هیچ امتیازی، به معنای حقیقی «روغن ریخته را نذر امامزاده کرده است!».

نظرتان را بنویسید

آخرین اخبار

+‬‏