در مراسم استقبال اعتراضی چه گذشت؟/گزارش ارسالی به سایت کمیته صیانت

متن پیش رو که گزارشی از مراسم استقبال اعتراضی روز گذشته است را یکی  از شرکت کنندگان در مراسم  برای سایت کمیته اطلاع رسانی ارسال کرده است. ساعات پایانی جمعه شب بود که خبر گفتگوی تلفنی رؤسای جمهور ایران و آمریکا رسانه ای شد. صبح روز بعد(شنبه) در کمتر از چند ساعت به صورت خود جوش چند گروه دانشجویی و طلبه –بدون هماهنگی قبلی- تصمیم گرفتند با حضور در مهرآباد ضمن تأکید بر عدم فراموش شدن خون شهدای ریخته شده به دست آمریکا، سؤالات و مطالبات خود را طرح کنند.

در سایت ها اعلام شده بود که صبح فرداهواپیمای رئیس جمهور به زمین می نشیند و لذا از همان حوالی طلاب و دانشجویان معترض در طرفین بلواری که مسیر عبوری خودروی رئیس جمهور و هیأت همراه بود، پلاکارد به دست، ایستادند. ساعت به دوازده رسیده بود و رئیس جمهور هنوز نیامده بودند. در مدت این یک ساعت مراسم بسیار منضبط برگزار شد و دانشجویان در دو طرف خیابان به صف ایستاده و با شعار رسای «مرگ بر آمریکا» و «منافع ملی ما گم شده/آیا عمل به حرف مردم شده» و«مذاکره با شیطان منافع ملّی نیست» و شعارهای متینی از این قبیل اعلام موضع می کردند.

به واسطه عدم دخالت نیروی های امنیتی نه تنها تشنجی روی نداد بلکه معترضان ضمن حفظ شأن مقام ریاست جمهوری، انزجار خود از وحشی گری ها دولت های پیاپی آمریکا اعلام می کردند. تأخیر آقای روحانی به درازا کشید و از سوئی دیگر گفته می شد که این تاخیر وقت زیاد است و احتمالا ایشان همان ساعت 11 از مسیر دیگری از فرودگاه خارج شد اند. وقت شریف شرعی که رسید، دانشجویان برای اقامه فریضه ظهر آماده شدند و در یکی از دو مسیر بلوار، نماز جماعت برپا کردند. در حالی که عده ای نماز را شروع کرده بودند و عده ای دیگر به صفوف می پیوستند، همهمه ای به راه افتاد که خودرو حامل آقای روحانی از راه رسید.

تیم محافظ کمی جلوتر حرکت می کرد و وقتی به نمازگزاران رسید، به عوض آنکه چند ده مترِ آمده را دور زده و از سمت دیگر بلوار عبور کند و یا در اقدامی اسلامی، اخلاقی و شایسته «مقام» ریاست جمهوری توقف کند، در حرکتی وحشیانه شروع به ضرب و جرح نمازگزاران کرد تا مسیر باز شود و پشت بندشان خودروها مثل لودر پیش می آمدند. و نگارنده در حال رکوع بود که خودرو اعتدال به او رسید، او را برزمین زد و نمازش را شکست. در حالت برزمین افتاده بود که نگاهی به طرف خودرو انداخت و در بالای آن جناب روحانی را یافت که بر زمین افتادگان، چشم و بر لب تبسم داشت! احتمالاً جنابشان تصور فرمودند که جماعت از شوق دستاورد معامله برند انقلابی ایران با جام شیردال! چنین دامن از کف داده و نقش برزمین شده اند. بعد از این اتفاق آقای روحانی به داخل خودرو بازگشت و هیأت همراه به سرعت از محل دور شدند. و صفوف متلاشی نماز ماند و پاهای برهنه و کفش های بر زمین مانده…

گذشته از حرمت نماز که شکسته شد و بی احترامی هایی که به دانشجویان شد، حداقل انتظارات از برخورد انسانی هم برآورده نشد. به راستی برخوردی این چنینی با اعتراضی مدنی و مسالمت آمیز و مؤدبانه چه جایگاهی در قاموس اعتدال دارد؟

آیا به جای برگزاری مراسم استقبال با حضور دانش آموزان! بهتر نبود در فضایی محترمانه رئیس جمهور با قشر صاحب مطلالبه از توده مردم ملاقات کند؟ آیا شایسته است که رئیس دولت از نزدیک چنین وحشی گری ای را ببیند و بگذرد؟ اگر با مردم ایران اینطور برخورد کنیم با آمریکا چطور برخورد می کنیم؟ لابد حسن نیت پیشه می سازیم!

از اصل ماجرا که بگذریم می رسیم به حرکت نخ نما شده برخی رسانه ها که با پرداختن به اشتباهات و عوارض جانبی، اصل حرف و حرکت را به محاق می برند. و طوری جلوه می دهند که توگویی بنای این حرکت بر هتک مقام ریاست جمهوری بوده و جماعتی آمده بودند تا به سمت وی کفش پرتاب کنند!  اصلاً چرا باید بنا بر چنین رفتاری باشد(1)؟  بعض رسانه ها بر اساس کدام اصول اخلاقی به جای منعکس کردن «اصل و تمام» یک استقبال اعتراضی مسالمت آمیز و محترمانه و بازخوانی شعارهای سرداده شده در آن و یا نشر تصاویر هجوم وحشیانه گارد امنیتی ریاست جمهوری به نمازگزاران، تنها صحنه های برآشفتن بعد از درگیری را منتشر کرده اند؟ مضافاً مگر نه اینکه محیطِ باز بلوار و نیز کفش های بر زمین مانده بر هر سوء استفاده گری امکان جولان می داد؟ و اصلاً فرضاً که کفش پرتاب شده از طرف معرتضان باشد، آیا اشتباه یک نفر (و نه بیشتر) در حاشیه یک مراسم تقریباً دو ساعته باید بشود گزارش مراسم؟! راستی چرا صحنه پاره شدن لباس یکی از نمازگزاران توسط نیروهای محافظ رئیس جمهور نباید بشود گزارش این مراسم!؟ از نیروی امنیتی بیش از این انتظار نمی رود لکن رئیس جمهور که این صحنه را می بیند چه باید کند؟ لبخند بزند و از فاصله 2-3 متری له شدن جوانان را ببیند؟!

1- بگذریم از آنکه طبیعی است که هنگام نماز کفش پای کسی نیست و با حمله پیش آمده به جمع نمازگزاران، بچه ها فرصتی نداشتند که کفش هایشان را بپوشند و آن عکس کذایی هم که منتشر شده فقط نشان گر این است که دست یک معترض که چند دقیقه قبل در حال نماز بود کفش قرار دارد و جالب است که در عکس نیز تصویر این شخص در حالت پرتاب کفش نیست!

نظرتان را بنویسید

آخرین اخبار

+‬‏