توحشی که عادت کرده‌ایم نادیده بگیریم

سخنان وندی شرمن تنها نمونه‌ای از اظهارات بسیار تند مقامات امریکایی درباره ایران بوده است که به واسطه جایگاه وی در مذاکرات هسته‌ای بیش از دیگران مورد توجه قرار گرفت. این در حالی است که دیگر تأثیر گذاران اصلی سیاست در امریکا اظهاراتی حتی بسیار دیوانه‌وارتر از این هم در این مدت بر زبان رانده‌اند.

در حالی که در کشور ما بیلبوردهای ضد امریکایی با فشار دستگاه دیپلماسی از سطح شهر جمع‌آوری می‌شوند مقامات امریکایی نه تنها از اظهارات توهین‌آمیز دست نمی‌کشند بلکه حتی در نقش پلیس خوب هم (که تیم دیپلماسی کشورمان هم معتقد است دولت آقای اوباما یک فرصت است) از اظهارات شنیع و جنگ‌طلبانه چهره‌های سیاسی در کشورشان جلوگیری به عمل نمی‌آورند. حقیقت آن است که در دستگاه دیپلماسی امریکایی وجود چنین اظهار نظراتی برای حفظ منافع امریکا ارزشمند تلقی می‌شود و هرگز کسی متعرض اظهار نظرات جنگ‌طلبانه در آن کشور نمی‌شود. واقعیت آن است که امریکا جنگ‌افروزی را برای حفظ منافعش «حق» خود می‌داند و در این راه هرگز از پایمال شدن خون انسان‌های بی‌گناه باکی ندارد!
در یکی از تازه‌ترین اظهار نظرات شلدون آدلسون – که یکی از ثروتمندترین میلیاردرها در جهان و از پشتیبانان اصلی حزب جمهوری‌خواه امریکاست – در 22 اکتبر 2013 در دانشگاه یشیوا در نیویورک اظهار داشت: رییس جمهور آمریکا باید اول به ارتش دستور بدهد یک بمب اتمی بر روی کویر ایران بیندازند، آن وقت به رییس جمهور ایران تلفن بزند و بگوید: “آن بمب را دیدی؟ بمب اتمی بعدی در تهران فرود خواهد آمد. اگر بر موضع سرسختانه خود پافشاری کنید به کلی محوتان می کنیم.” (منبع)
توحش میلیاردرهای حاکم بر امریکا به جایی رسیده است که به خود حق می‌دهند ملتی را با سلاح‌های جهنمی خود تهدید کنند و صرف این‌که کشوری به خود اجازه می‌دهد چنین سخنی را بر زبان بیاورد باید از دایره تعامل کنار گذاشته شود. در حالی که ایران تنها و تنها حق مسلم خود را که در کنوانسیون‌ها و معاهدات بین‌المللی بر آن تصریح شده است طلب می‌کند دیپلمات‌های امریکایی که پشت‌شان به چنین اظهار نظراتی گرم است با لبخندی که در پس آن چهره‌ای بسیار خشن از سال‌ها غارت و زورگویی و خون‌ریزی قرار دارد پای میز مذاکره می‌آیند. البته چندی پیش از این هم رئیس جمهوری که از سوی تیم مذاکره کننده ما به عنوان فردی صلح‌طلب معرفی می‌شود کشورمان را به استفاده از سلاح هسته‌ای تهدید کرد که به این ترتیب می‌توان به خوبی از اتحاد نظر و تفکرات واقعی گردانندگان واقعی هیئت حاکمه امریکا پی برد.
فارغ از این‌که تمامی سیاست‌مداران امریکا با چنین دیدگاهی موافق باشند یا خیر واقعیت آن است که باید دیدگاه‌مان را درباره امریکا و گردانندگان آن واقع‌بینانه کنیم. کشوری که به خود اجازه می‌دهد دست به تهدید ملتی مظلوم در آن سوی جهان بزند و آن ملت را از کشتار نسلی بترساند سیاست‌مدارانش همگی در فکر مطیع کردن کشورهای دیگر به نفع منافع خود هستند. آن‌ها هرگز به «حق» خود راضی نیستند و همواره چشم طمع به منافع و منابع کشورها و ملت‌های دیگر دارند و در این راه از هیچ جنایتی فروگذار نمی‌کنند. واقعیت آن است که در چنین وضعیتی ساده‌انگارانه است که سخن از اعتمادسازی با چنین کشوری به میان آوریم. ساده‌انگارانه است اگر فکر کنیم دیدگاه‌های باراک اوباما تفاوت زیادی – از دیدگاه احترام به ایران و مردمان آن – با دیدگاه‌های شلدون آدلسون دارد.

نظرتان را بنویسید

آخرین اخبار

+‬‏