خطاب به تیم مذاکره کننده هسته ای: مردم نامحرم نیستند

دوم. مسئله ای که در رسانه ها مطرح شد و متاسفانه با تکذیب تیم ایرانی مواجه نشد و حتی طرف ایرانی اذعان کرد که پذیرش پروتکل الحاقی در گام های نهایی طرح پیشنهادی قرار دارد. پذیرش پروتکل الحاقی آیا معنی جز فروش استقلال و تاراج منافع ملی دارد؟

دور جدید مذاکرات ایران و 5+1 درحالی به پایان رسید که دو طرف نسبت به روند پیشرفت مذاکرات ابراز امیدواری کردند. با توجه به اتفاقاتی و مسائلی که در خود مذاکره و در خبرهای بیرون آمده از آن به چشم می آید و باید به دقت به آن توجه کرد.

اول. آن چیزی که متاسفانه در کنفرانس خبری دو طرف دیده می شد عبارت محرمانه بودن مذاکرات است. نفس محرمانه بودن مذاکرات  شاید در عرف دیپلماتیک پذیرفته باشد اما وقتی این خبر را با خوشحالی طرف آمریکایی از مذاکرات مشاهده می کنیم باید از خود بپرسیم که چه اتفاقاتی در پشت درب های بسته اتفاق می افتد که این چنین باعث شادی دشمن شده است؟چه مسائلی قرار است در این مذاکرات مورد توافق قرار گیرد که طرف ایرانی درخواست مطرح نشدن آن را در رسانه ها دارد؟

جایگاه مردم در نظام اسلامی جایگاه ویژه ای است. مردم محرم اند و باید نسبت به اتفاقاتی که می افتد اطلاع پیدا کنند تا همیشه در صحنه حضور داشته باشد چرا که قوت اصلی نظام اصلی از حضور در صحنه مردم کسب می شود. اما متاسفانه در این مذاکرات شاهد بودیم که مردم محرم شناخته نشدند و درحالی که اطلاعات کامل مذاکرات در اختیار دشمن اصلی مردم ایران آمریکای جهان خوار قرار داشت مسئولان ایرانی از رسانه ای کردن پیشنهاد خود امتناع کردند. گویا تنها تذکری که تیم ایرانی در کمال خوش خیالی داده بود این بود که رژیم صهیونیستی از طرح ایران با خبر نشود! که باید گفت نیکی و پرسش. واقعا تیم مذاکره کننده ی هسته ای ایران در آن سطح هنوز به این اصل معتقد نشده است که سگ زرد برادر شغال است و آمریکا بدون اجازه ی رژیم صهیونیستی آب هم نمی خورد؟ چطور آقایان دغدغه ی تحقیر آقای اوباما و جدا کردن خط کشور دوست و برادر(مثل) آمریکا را از اسرائیل دارند و از نفوذ لابی های صهیونیستی می گویند ولی در این مسئله اینقدر کودکانه عمل می کنند؟

دوم. مسئله ای که در رسانه ها مطرح شد و متاسفانه با تکذیب تیم ایرانی مواجه نشد و حتی طرف ایرانی اذعان کرد که پذیرش پروتکل الحاقی در گام های نهایی طرح پیشنهادی قرار دارد. پذیرش پروتکل الحاقی آیا معنی جز فروش استقلال و تاراج منافع ملی دارد؟

عزت و اقتداری که تیم ایرانی به عنوان اصل خود در مذاکرات بیان کرده است با پذیرش پروتکل الحاقی به حراج گذاشته نمی شود؟

در حالی که آقای روحانی در مقدمه کتابی در توصیف کشورهایی که پروتکل را امضاء کرده اند گفته اند :«کشورهایی که تا به امروز پروتکل را امضا نموده‌اند نیز ملاحظات امنیت ملی، حاکمیت ملی، حفظ اسرار و… را یقیناً برای کشور خود مد نظر داشته‌اند.» اما جای این سوال هنوز باقی است که چرا اکثر کشورهای هسته ای دنیا این پروتکل را نپذیرفته اند.آیا امضای این پروتکل توسط کشورهایی که هیچ فعالیت هسته ای ندارند راضی کننده است؟

پروتکل الحاقی ، یکی از جدیدترین معاهدات در زمینه مسائل امنیت بین‌المللی و در چارچوب رژیم عدم اشاعه می‌باشد و یکی از چالش‌های ایران در زمینه معاهدات خلع سلاح است. مسئله‌ای که قبل از بروز بحران هسته‌ای در سال 1382 نیز یکی از موضوعات مهم مذاکراتی خلع سلاح بین ایران و جامعه جهانی بود. تصویب یا عدم تصویب پروتکل الحاقی همچنان به‌عنوان یکی از موضوعات مهم پرونده هسته‌ای کشور در دستور کار است.

جمهوري اسلامي ایران پروتکل الحاقی را در دسامبر ۲۰۰۳ امضا کرد ولی هنوز آن را به تصویب نرسانده است بنابراین از نظر حقوق بین‌الملل ملزم به اجرای مفاد آن نیست.

به نکاتی درخصوص قردادی که می توان پذیرش آن را هم سطح ترکمنچای برآورد کرد می پردازم: کشورهای عضو این پیمان موظفند برای تعیین نحوه نظارت آژانس بر عملکرد خود توافقنامه دوجانبه‌ای با آژانس منعقد کنند. این سند اختیارات آژانس را برای نظارت بر نحوه عملکرد کشورهای عضو نسبت به وضعیت قبل از آن بسیار افزایش می‌دهد.

در یکی از بندها اجازه ی نمونه برداری محیطی از هر مکانی که آژانس اراده کند را می دهد.این بند کشورها را ملزم به پذیرش تعهدی می‌نماید که مغایر با اصل حاکمیت ملی است و کشور متعهد ناچار است که به نفع یک سازمان بین‌المللی از اصل منافع ملی خود در این مورد صرف نظر نماید.

در یکی دیگر از بندها کشور امضا کننده موظف می شود که برای بازرسان ویزا صادر کند تا بازرسان هر زمان که قصد بازدید سرزده را دارند بدون هماهنگی با کشور پذیرنده وارد کشور شود. در بند دیگری بحث بازرسی‌های بدون اطلاع ( NO-Notice Intspection) طرح شده است.این بازرسی‌ها شامل بازرسی‌هایی است که بدون اطلاع قبلی در مورد زمان فعالیت‌ها یا مکان‌های مورد بازرسی، در یک بازرسی انجام می‌شود.

در عمل این موضوع، بدان معنی است که کشور و بهره‌بردار، زمانی از قصد بازرسان جهت انجام بازرسی مطلع می‌شوند که بازرسان آژانس به یک سایت وارد شده‌اند. همانطور که خاطر نشان شد این موضوع به طور مشخص مستلزم این است که کشور برای چنین بازرسی، ویزایی را از بازرسان درخواست نكنند یا ویزای ورود مکرر به آنان اعطا نماید. از دیگر مسائلی که در این پوتکل قرار دارد اعلام تمام صنایع و سایت ها و افراد حقیقی و حقوقی است که به هر نحوی با بحث هسته ای در ارتباطند.

مطرح شدن پروتکل در شرایطی اتفاق می افتد که در سال های گذشته مطالبات جدی در مجلس شورای اسلامی و حتی در بین کارشناسان عرصه دیپلماسی و روابط بین الملل در مورد خروج از معاهده NPT شکل گرفته است . این مطالبات از زمانی جدی تر شد که علی رغم عضویت ایران در  NPT هر روز بر سطح فشارهای وارده بر ایران افزوده شد و حتی در عرصه امنیتی نیز به طرز بسیار مشکوکی اطلاعات مربوط به دانشمندان هسته ای ایران به خارج درز کرده و موجب ترور چند تن از آنان توسط عوامل رِِژیم صهیونیستی گردید.

از سوی دیگر حتی به شکل باور نکردنی در چند مورد از گزارشهای آژانس بین المللی انرژی اتمی مشاهده شد که قبل از قرائت گزارش از سوی آژانس،خط اصلی گزارش ازسوی روزنامه های ایالات متحده رسانه ای شد . این موضوع چیزی جز ارتباط جدی آژانس با سرویسهای جاسوسی و در نتیجه عدم امنیت اطلاعاتی که در اختیار آژانس قرار میگیرد را نشان نمیدهد.

1 نظر

  1. حجت گفت:

    بازرسی‌های بدون اطلاع ( NO-Notice Intspection)؟؟آن را که حساب پاک است از بازرسی چه باک است؟

نظرتان را بنویسید

آخرین اخبار

+‬‏